Lokatie
:
Hiliondrasi, Indonesia
Begin 1981 ontstond er, onder leiding van zuster Elisabeth als provinciale overste samen met de provinciale raad, een eenvoudig maar zeer betekenisvol dienstwerk. In een klein gebied genaamd Hiliondrasi werd op 8 januari 1981 het St. Rafael Gezondheidscentrum officieel opgericht. Achter deze mijlpaal schuilt een verhaal van strijd, geloof en onwankelbare liefde, een verhaal dat ook vandaag de dag nog steeds inspireert.
In die tijd woonde er geen zustergemeenschap in Hiliondrasi. Toch kon de afstand hun dienstbaarheid niet temperen. Elke ochtend legden de zusters van de Bintang Laut-gemeenschap bijna zeven kilometer af op de motorfiets om het gezondheidscentrum te bereiken. Ze vertrokken vol hoop en keerden elke middag terug met zowel vermoeidheid als dankbaarheid; dankbaar dat er weer één persoon meer verlichting had gevonden van pijn en lijden.
Het werk begon dankzij de toewijding van twee pioniers:
zuster Andrea Chaniago, een verpleegster die met zachte handen en een medelevend hart diende, en zuster Martha Chandra, die de gelovigen ondersteunde door haar pastorale aanwezigheid. Door hun inzet groeide dit bescheiden initiatief uit tot een zichtbare uitdrukking van Gods liefde in een gemeenschap die snakte naar zorg, aandacht en begeleiding.
Maar de weg ernaartoe verliep niet zonder beproevingen. Het gebouw van het gezondheidscentrum, dat op opgehoogde grond was gebouwd, begon te verzakken. Er ontstonden scheuren in de fundering, muren brokkelden af en uiteindelijk moest het werk enkele maanden worden opgeschort. Tijdens het provinciaal kapittel van 1986 stond de gemeenschap voor een moeilijke vraag: moest dit werk worden stopgezet?
Maar liefde geeft niet snel op. In geloof besloot de congregatie op 23 november 1986 het St. Rafael Gezondheidscentrum volledig te renoveren. God raakte de harten van velen, waaronder pater Johanes Hammerle, OFM Cap, die de renovatie genereus ondersteunde. Door samenwerking en voortdurend gebed verrees een nieuw, steviger gebouw, en op 9 februari 1987 kreeg het gezondheidscentrum opnieuw zijn exploitatievergunning. De hartslag van deze liefdesdienst keerde terug naar Hiliondrasi.
Naarmate de jaren verstreken, bleef het werk bloeien. Op 1 september 1988, na jarenlang heen en weer reizen, vestigden de zusters zich eindelijk permanent en richtten ze officieel de St. Rafael-gemeenschap op, een huis van gebed en een centrum van barmhartige dienstbaarheid. Vanuit deze plek boden de zusters niet alleen gezondheidszorg, maar ook geestelijke ondersteuning: ze bezochten buitenposten, gaven leiding aan de zondagsschool, trainden koren, gaven gezondheidsvoorlichting en koesterden het geloof van jonge katholieken.
Vandaag de dag, temidden van de snelle stroom van het moderne leven, blijft de St. Rafael-gemeenschap standvastig in dezelfde geest van onbaatzuchtige liefde. De SCMM-zusters blijven hun pastoraat afstemmen op de huidige behoeften door middel van activiteiten zoals de TKK Jambore, pastorale dienstverlening, begeleiding van het Legioen van Maria en het leiden van Groepen van de Goddelijke Barmhartigheid. Elke eenvoudige daad weerspiegelt Gods levende en tastbare liefde onder Zijn volk.
De lange reis van het Medisch Centrum en de St. Rafael-gemeenschap is meer dan een historisch verhaal. Het is een getuigenis van geloof – van hoop die ondanks beperkingen standhoudt, van liefde die nooit moe wordt van het dienen, en van handen die niet werken voor erkenning, maar om de aanwezigheid van God in de wereld te openbaren.
St. Rafael-communiteit
Dusun 1, Kotak Pos 3
Hiliniondrasi-Teluk Dalam
Kab. Nias Selatan-22865
NOORD-SUMATRA
Beleid inzake bescherming weerlozen